Over trainen in de hitte, een Canyon Speedmax, op het punt van vaderschap en wat Seneca te zeggen heeft over loslaten. Elke dag een beetje beter, soms niet.

In 2029 wil ik op het grote eiland van Hawaï, in de brandende hitte, over de Queen K. Highway scheuren. Ik wil voor Kona kwalificeren. En dat gaat een flinke reis worden.

Zondagochtend, lange duurloop, zonnetje op mijn gezicht.

Maar monkey-brain staat aan. Splits vergelijken. Gemopper over tempo. Boodschappenlijstjes.

En dan zie ik een reiger op een lantaarnpaal. Stil. Geduldig. Wachtend op het juiste moment.

Het is een betere metafoor voor consistent trainen dan de schildpad ooit zal zijn. Want de schildpad brengt meteen een oordeel mee. De reiger niet.

Lees hier verder.